Viool leren spelen

Violin teacher

 

 

 

 

Het mondstuk is het cilindervormige stuk messing, vaak gepolijst, dat de mond van de saxofoon vormt. Het bevindt zich net achter de tong en vereist een zekere druk om “open te gaan”.

Onderaan het mondstuk zitten twee rijen gaatjes, die worden gegroepeerd door een klein plaatje dat aan de beker van de saxofoon is bevestigd. De plaat bevat een contactschijf, die is verdeeld in twee stroken die zich om het mondstuk wikkelen. Deze contactstroken worden door middel van het A-B-C toetsensysteem in hun positie verend. De twee A-strippen zijn bevestigd aan de twee B-strippen, die op hun beurt zijn bevestigd aan de bel van de saxofoon. Wanneer op de saxofoon wordt geblazen, klinken de A-B-C muzieknoten.

Theofoonkoffers worden ook wel banden genoemd. Zij zijn gemaakt van messing, of van een metalen koord. De hoorns van een ophone (ook wel blaasinstrument genoemd) zijn aan de koffers bevestigd. De kist bestaat uit drie delen: de hoorn, de hordeloper en de pastier (een kleine trommel). De hoorn is een kegelvormig stuk metaal met een gat in het midden; elke band heeft zijn eigen unieke vorm om in de verschillende koffers te passen.

Het hout van de hoorn wordt een lier genoemd, een type muziekinstrument dat bestaat uit een reeks slagen die door een trompetachtig mondstuk klinken. De verschillend gevormde noten vormen het spectrum van de tonen op de menselijke toonladder. Het xyleem, of de stam van de boom, speelt een centrale rol bij de muzikale activiteiten. Hij bestaat uit drie lagen hout, de binnenste, de middelste en de buitenste laag. In het midden van de boom bevond zich een gat waar de volle maan doorheen kon. Dit gat wordt de lier genoemd. Een volledige cyclus was nodig om de klank van de lier te horen. De lier was een hoge slag of een crescendo.

Men kan de lier aan deze kant van de boom niet horen vanwege een stilte die voortkomt uit het feit dat geluiden niet door de ooropeningen kunnen worden gehoord. Het enige geluid dat kan worden gehoord is de galm of het geluid van het doek op de grond. Toch zijn de hoge tonen duidelijk te horen, die het hoofdthema van het gedicht vormen. Men moet in gedachten houden dat gedichten gewoonlijk in iambische pentameter worden geschreven. Het gedicht “De ballade van de lezende ezel” is een voorbeeld van een mondeling gedicht.

Orale poëzie wordt om vele redenen en voor verschillende doeleinden opgevoerd. Een van de meest voorkomende is om het hoofdthema van een lied aan te reiken. Een andere is om een zin of zelfs een regel een diepere gevoelswaarde en soms een enkele betekenis te geven. Het is een uitnodiging voor ons om een diepere betekenis te verkennen.

Orale poëzie kan om verschillende redenen worden opgevoerd, o.a. om een boodschap over te brengen, te laten doorschemeren wat de auteur bedoelt, het effect van de boodschap te versterken, het thema te laten lopen, het mysterie van de tekst te laten doorschemeren en soms om een emotionele reactie teweeg te brengen. De meest voorkomende reden is echter om de visuele waardering van de auteur en zijn ideeën te vergroten.

Het meest essentiële element voor orale poëzie is de woordkeuze. Veel poëzie heeft een thema of een kenmerkende regel. Woorden zijn, in essentie, bouwstenen van onze gedachten. Het is hoe wij, als individuen, de betekenis van de auteur ontdekken. De woorden van de auteur zijn, op hun beurt, een uitnodiging voor ons om getransformeerd te worden in iets groters en beters door het lezen van de ideeën die de auteur heeft overgebracht.

Ook al is het geschreven in de vorm van een gedicht, orale poëzie heeft ook de elementen van een lied. Een mondeling gedicht heeft vaak een hoofdthema of melodie. De melodie kan bekend zijn en veel mensen hebben de neiging om het in verband te brengen met hun leven. Anderen vinden de melodie misschien helemaal niet vreemd en sommigen vinden hem zelfs aanstekelijk.

Woorden zijn, behalve de bouwsteen van onze gedachten, in feite ook een uitnodiging om iets nieuws te ervaren. Een gedicht is anders dan een lied; een gedicht is meer een vertelling. Een lied is typisch vocaal van aard. In ons dagelijks leven horen we wel verschillende klankkleuren en geluiden, maar als we de stem van een dichter horen, zijn we geneigd rechtstreeks naar ons hart te gaan.

Mondelinge poëzie, of kunstwerken zoals ze worden genoemd, zijn de hoogste uitdrukking van menselijke creativiteit en verbeelding. Door het geschreven woord te doordrenken met onze eigen ervaringen, zijn we in staat onze ervaring van lezen en leren te vermenselijken. Het is dit menselijke aspect dat orale poëzie over de hele wereld zo populair maakt. Bovendien is orale poëzie relatief goedkoper en zijn er geen dure boeken of uitgeverijen voor nodig.

De beroemdste dichters behoren tot de lauweren van de poëtische beroepen, die mogelijk werden gemaakt door mondelinge tradities. Tot de beroemdste mondelinge dichters en mimespelers behoren Don Francisco en Lysacus. Zij werden zeer geprezen omdat zij in hun verzen de kunst van het dichten herschepten.

lees meer:

 

Leave a Reply

Your email address will not be published.